Go West (6-9-2006).

Dinsdag 19 september 

Jullie hebben uiteraard nog de laatste dag tegoed van deze tour. Op het programma stond een vrije dag in Las Vegas. De deelnemers vermaakten zich prima en bezochten een aantal hotels op de Strip en wij relaxten lekker op onze kamer. Ik zelf ook een beetje in voorbereiding op de Music & Bikes die komende vrijdag begint. Savonds stond er een limousine tour op het programma en een heerlijk diner bij de Italiaan in ons hotel. We hadden wederom een wereldavond!!

                    

Laat ik dit verslag afsluiten door te zeggen dat we de deelnemers hartelijk willen bedanken voor hun medewerking aan de uitvoering van de tour en dat we genoten hebben van het enthousiasme waarmee ze met ons op pad gingen. Jongens, en meisje natuurlijk, wij vonden het net zo leuk als jullie!!

Groetjes,

Ronald en Rene

Maandag 18 september

Vandaag helaas de laatste dag van onze tour. Rijdag wel te verstaan want onze deelnemers hebben wel nog een vrije dag in Las Vegas, de aankomstplaats van vandaag. Dus maar vroeg op pad. Via de I-40 komen we al naar 40 mijl op Route 66 terecht en na leuke stops in Seligman en Hackberry, bereiken we Kingman voor de lunch. 

                           

Helaas kunnen we niet via de Highway 93 via Hooverdam naar Las vegas (er zijn wat bouwkranen op de weg gevallen) maar moeten we via de Nevada kant. Lekker op tijd in Las Vegas aankomen, dat wel. Na ja, en dan moeten de motoren weer ingeleverd worden. Ook deze keer kunnen we weer niet om dit moment heen.  

                         

Vanavond gaan we lekker samen ons afscheidsdiner vieren en morgen natuurlijk  nog genieten van onze vrije dag.....Yessss!!

Zondag 17 september 

"Na een stevig ontbijt vertrekken we om half 9 uit Gray Mountain. We rijden door het Kaibab National Forrest in het Navaho Reservaat dicht aan de Grand Canyon. Onderweg maakten we nog een korte stop bij de indianen om wat voor het thuis front aan presentjes te kopen. We zijn de laatste dagen van de ene verbazing in de andere gevallen maar de Grand Canyon slaat werkelijk alles, met zijn kleuren en hoogteverschillen en in de diepte als een klein nietig stroompje de machtige Colorado rivier.

                             

Na 3 uur de South Rim van de Grand Canyon te hebben gevolgd met de diverse uitzichtpunten waar we enorm van genoten hebben, wachtte ons in Tusayan een nieuwe verrassing: de Imax bioscoop. Daar draait een 3-d film over de geschiedenis van de Grand Canyon. Maar de klap op de vuurpijl is wel de helicoptervlucht over de Grand Canyon. Spectaculair!! 

                              

Vandaaruit was het nog 60 mijl naar Williams, aan de Route 66. Als laatste wil ik aan mijn verhaal toevoegendat door de goede begeleiding van Ronald en Rene, voor hun was niets te veel, deze vakantie een onvergetelijke reis is geworden. Groeten aan iedereen,Henk Torenstra". 

 

                            

Zaterdag 16 september 

We hebben nog 3 hele mooie dagen tegoed in good old Arizona. Als eerste bezoeken we vandaag de Ghost town van Jerome. Een verzameling van oude auto's en machines die over het algemeen nog stteds werken. Het is best een tijdeje geleden dat ik er voor het laatst ben geweest maar de tijd lijkt hier stil te hebben gestaan. De toko daar wordt gerund door Don die zoals altijd weer een showtje gaf op zijn oude Liberator. 

                              

Na de lunch in Sedona voert de rit ons naar het Wupatki Crater Park. Een oude vulkaan heeft hier zijn sporen achter gelaten en de voormalige lavastroom is er nog steeds goed te zien.                              

                               

Verderop in het park kom je oog in oog te staan met een van de prachtigste vergezichten van deze tour: de Painted Desert. Lekker rustig door het park rollen en genieten van de omgeving en alvast een voorproefje nemen op de dag van morgen. Een bezoek aan de Grand Canyon. 

                            

Vrijdag 15 september

Na de inspannende en lange dag van gisteren  stond er vandaag een korte rit op het programma. We vertrokken vanuit Parker en reden nog een dik uur door de woestijn tot aan Salome voor een lekker ontbijtje in de Cactus Bar.

                                           

Daarna reden we via een mooie bergpas door het Prescott National Forrest naar Prescott. Vrijdagavond in Prescott. De hele "Whiskey Row" (straat met bars en saloons) stond vol met mensen. Wij hadden er samen een gezellige avond. Overal livemuziek, van rock- t/m countrymuziek, er was voor ieder wat wils. kortom, een dagje om in te lijsten....cu.....................tomorrow

Donderdag 14 september

7 Uur ontbijt om om 8 uur te vertrekken naar Parker. Via Angeles Forrest naar San Bernadino National Forrest. Heerlijke bochten en prachtige vergezichten. Na een lekker bakkie koffie in Lake Gregory vervolgden we onze weg naar het hoogste punt van vandaag: Rim of the World. Je kan daar bijna 2000 meter naar beneden kijken, een ongelofelijk schitterend gezicht.

                                

Via Big Bear Lake kwamen we aan in Yucca Valley voor de lunch. Helaas was het restaurant bij de Harley dealer aldaar gesloten. Dan maar een snelle hamburger want we hadden nog een lange weg te gaan. Het gebied waar we doorheen rijden is behoorlijk kaal en het waait. Wat mij het meest opvalt in dit park zijn de Joshua Trees, oftewel Yucca's. We kennen ze thuis ook wel maar niet in deze vorm. In het Joshua Tree national Park zie je ook zeer ruige rotspartijen, je voelt jezelf steeds kleiner worden in dit land waar alles groot is.............

                                          

Als we het park verlaten zitten er alweer 200 mijl op. Op naar de laatste uitdaging van vandaag: de Mohave Desert. De hitte viel mij mee maar ik voelde mij steeds nietiger worden. Eindeloze vergezichten, bergen aan alle kanten. Net alsof je in een pan rijdt. op het laatst rijden we Parker binnen. We zijn bijna bij het hotel waar een heerlijke douche op ons wacht.

                               

En dan worden we geconfronteerd met de gehele politiemacht van Parker. De weg naar het hotel is afgezet doordat er een film gemaakt wordt. De scene die wordt opgenomen is iemand die vanuit een helicopter op een trein springt. De film heet "Into The Wild", geregiseerd door Sean Penn. Wij natuurlijk kijken onder het genot van een biertje en een pizza, door Rene gehaald. Samengevat was het een lange indrukwekkende dag.
Onder leiding van Rene en Ronald de zoveelste heerlijke dag, gaaf jongens............
Groetjes aan iedereen,

Wim Groenewegen

 Woensdag 13 september

Voor de afwisseling begon de dag niet met warmte en zonneschijn. In San Simeon, gelegen aan de Pacific, was het grauw, koud en mistig toen we vanmorgen vertrokken. Een uurtje lang volgeden we de kustlijn en daarna gingen we gelukkig landinwaarts. Daar hield de mist plotsklaps op en schoot de temperatuur omhoog van zo'n 10 graden naar 30 graden!!

                                  

Nog voor de luch begonnen we aan een bergetappe door het Los Padres National Forrest. Geen verkeer en bochtige goed onderhouden wegen, wat wil je nog meer?

                                    

Verder oostwaarts ging het en door heuvelachtig terrein bereikten we Palmdale. We zitten weer in aircoland.......cu.......tomorrow.

Dinsdag 12 september

Je hebt van die dagen dat alles een beetje anders is dan dat we (Ronald en ik) gewend zijn. We vertrokken om 8 uur uit San Francisco. Nog steeds lekker weer. Via prachtige bergwegen kwamen we aan in het Big Basin Redwood Park waar fantastisch grote sequia's (grote dennenbomen) staan.

                                             

Vandaar door naar Highway 1, een van de mooiste wegen in de Verenigde Staten. En daar hing een soort laaghangende mist die ik nog niet eerder gezien heb. Laag boven zee en koud als je er doorheen reed en warm en betoverend als de weg zich hief boven deze mist en een prachtig decor vormde voor deze rit.

                                

Op het eind van de dag liepen we door weiden richting zee om een glimps op te vangen van zeeleeuwen die hier gedurende de zomer bivakeren. Soms kun je je het niet beter wensen......cu.......tomorrow.

                                   

Maandag 11 september

"Lekker een vrije dag in San Francisco. Op zoek naar een lekker ontbijtje, niet wetende wat deze dag gaat brengen. Na een fantastische rondrit door de stad, jawel sightseeing, hebben we ons gestort in een ongewis avontuur. We zijn namelijk met de enigste oude vissersboot (max 6 personen), een rondvaart gaan maken onder de Golden Gate Bridge door en vervolgens via Alcatraz terug naar de haven te varen.

                                 

Na een heerlijke lunch bij Boudin Sour-Dough, waar van allerlei soorten brood wordt gemaakt en wordt vervoerd aan een soort railtje wat door de hele zaak hangt.Daarna, na langdurig zoeken naar harley-kleding, met de taxi nog eens naar de Golden Gate Bridge, prachtig, leerzaam en relaxt.

                                 

Savonds naar de chinees en daarna nog lekker naar wat live muziek luisteren samen met de "cheerleaders".

                                 

Jan Sanberg".

Zondag 10 september

Door het land van de 49ers, oftewel cows and horses. je waant je in een aflevering van Rawhide. Na een iets mislukte koffiestop, er was geen expresso, naar Clayton. Een rijke stad, prachtige huizen en voor ons lekker eten.

                         

En dan is het zover, The Golden Gate Bridge. Hij laat niet al zijn schoonheid zien, er moet een verassing overblijven. Naar het hotel was het appeltje eitje, lekker Budweisertje en ff mijn stukje schrijven.

                             

Het is te kort om zo'n dag te beschrijven. Ik kan alleen maar zeggen: "With flowers in my hair". je had erbij moeten zijn.

Groetjes,

Jan "the healer" Sanberg.

                                            

Zaterdag 9 september

Ach, je hebt van die dagen, dan klopt eigenlijk alles, het weer, de road, de temperatuur...... Je bent fit en je hebt vreselijk veel zin in een lekker stukje rijden. Nou, vandaag was er zo eentje. We vertrokken vroeg en het was nog fris, de zon moest z'n werk nog doen. Allengs werd het warmer en doken we de eerste bergpas over.

                  

Tioga Pass, 9945 ft, onze eerste encounter met Yosemity Park. Lekker ff chillen in de steeds warmer wordende zon.Erg vervelend......   

                             

Uiteindelijk zagen we (zo sportief als we zijn) een mooi klimmetje en besloten de beklimming te wagen...... Tja, gelukkig had Ronald de richel goed te pakken anders..............                                       

                                        

Vanavond zitten we in Sonora, een leuk oud stadje. En het is zaterdagavond dus.......................cu.....tomorrow.

Vrijdag 8 september

Je ziet het al aan de eerste foto,we hadden een pitoreske overnachting in Independence, Californie. Smorgens lekker aan de koffie en een full breakfast met goeie koffie, eieren en een lekker worstje. Lekker rustig aan de 2de dag beginnen dus... 

                            

Na een korte briefing vertrokken we om 09.30 richting het door Nederlanders gestichte Bishop. Tijdens de rit veranderde het landschap van kaal en rotsig naar grasland met koeien tot bergen met naaldbomen. Door deze stijging naar 7000 ft (ongeveer 2200 meter) daalde de temperatuur behoorlijk.  

                             

Na een stop bij het prachtige Mono Lake ging het verder naar Bridgeport. Een bochtig traject waar het heerlijk cruisen was.
Verder wil ik de groetjes doen aan iedereen die ik ken,

Paula Torenstra 

                              

Donderdag 7 september

Je ziet het al aan de eerste foto,we hadden een pitoreske overnachting in Independence, Californie. Smorgens lekker aan de koffie en een full breakfast met goeie koffie, eieren en een lekker worstje. Lekker rustig aan de 2de dag beginnen dus...

Na een korte briefing vertrokken we om 09.30 richting het door Nederlanders gestichte Bishop. Tijdens de rit veranderde het landschap van kaal en rotsig naar grasland met koeien tot bergen met naaldbomen. Door deze stijging naar 7000 ft (ongeveer 2200 meter) daalde de temperatuur behoorlijk.
Na een stop bij het prachtige Mono Lake ging het verder naar Bridgeport. Een bochtig traject waar het heerlijk cruisen was.
Verder wil ik de groetjes doen aan iedereen die ik ken,Paula Torenstra

Woensdag 6 september

Yep..........de eerste rijdag van de Go West Bike Ride. Ook deze keer liep alles weer gesmeerd bij de Harley dealer en konden we via de Strip Las Vegas verlaten. Dit is zo'n typische dag waar 2 uitersten bij elkaar komen. De drukte en hectiek van Las Vegas en de barbaarse verlatenheid en warmte van Death Valley. 

                            

Voorbereiding en zelfcontrole hebben hier prioriteit. Er werd dan ook veel water gedronken, wel 5 a 6 liter de man!! na Death Valley reden we nog een behoorlijk stuk langs de Sierra Nevada om te gaan overnachten in Independence, aan de beroemde Highway 395. De eigenaar had zijn BBQ al voor ons aangestoken. Uiteraard kookten we weer zelf. kipfilet stond er op het menu. Al met al een lange maar indrukwekkende dag.........cu.......tomorrow. 

                            

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

%