Go West (13-6-2008).

En dan nog even dit........

De maand juni is nu bijna om en voor ons, Manuela en ik was het een supermaand. 2 Leuke groepen, 2 prachtige tours, de Anasazi Tour en de Go West Bike Ride, geweldig weer.

Bedankt voor het veilige rijden, de leuke avonden en het vertrouwen in ons om dit voor jullie te mogen organiseren.

 

 

2 Weekjes naar huis, lekkerrrrr, en dan samen met Caroline op pad voor de 2de Anasazi Tour van dit jaar. Dus cu...........over 2 weekjes.

PS- Kryn, de recepten van je snoepjes en de toetjes met banaan zijn veilig bij mij....!!!

Dinsdag en woensdag 24 en 25 juni

Ook de dag naar de Grand Canyon was er weer een van prachtig weer. Bij de ingang van het park konden onze deelnemers op eigen gelegenheid het park verkennen. Daarna was er de mogelijkheid voor het bezoeken van het IMAX-theater en het maken van een heuse helicoptervlucht.

 

 

 

 Nog een klein uurtje rijden en dan overnachten in Williams, aan Route 66. Ribjes eten bij Cruisers? Natuurlijk................en dan vroeg naar bed want morgen staat er een lange rit op het programma.

De laatste rijdag alweer van deze tour. Vroeg op en de eerste stop van vandaag is seligman, een souviniertje scoren, een heerlijke milkshake drinken en ik laat mn haartjes natuurlijk weer knippen bij Angel Delgadillo.

 

 

Via een leuke stop aan Route 66 bij Hackberry en een heerlijk lunch bij Mr D'z op weg naar Hooverdam en dan naar vegas.

Na het inleveren van de motoren gaan we door naar ons hotel, de Pyramide van Luxor. 2 Geweldige avonden en een volle dag staan onze deelnemers nog te wachten.............

Zondag en maandag 22 en 23 juni

"Deze dag vroeg vertrokken uit Yucca Valley. Dit was niet gepland in eerste instantie maar vanwege de hitte die er in de Mohavewoestijn was (50 graden) heeft Rene in overleg besloten om deze morgen om 600 uur te vertrekken.
Na een tijdje rijden zijn we door de gigantisch grote woestijn gereden, erg indrukwekkend!!
Na een goede middaglunch in een klein gehucht zijn we verder gereden naar Parker, onze oorspronkelijke bestemming. Daar hebben we gepauzeerd bij de machtige Coloradorivier. Van hieruit verder gereden naar Prescott dwars door de bergen. Een prachtige rit met erg mooie wegen en bochten. Aangekomen in Prescott zijn we savonds gaan eten in de saloon aan de Whiskey row. An een boeiende enerverende dag kwam een einde.

Een korte rit vandaag. Om 1000 uur smorgens vertrokken we uit Prescott. In Jerome hebben we een lekker ontbijtje gedaan. In dit stadje kwamen we Don tegen.Een exentrieke man die eigenaar is van de Ghost town, een verlaten gebied waar mijnwerkerkers ed geleefd hebben. Deze man heeft een gigantische verzameling oude tractoren, stationaire motoren, auto's enz enz. wat vooral door mij, als liefhebber van oud ijzer, gewaardeerd werd. Zelfs Big Bertha, een enorme stationaire motor, werd speciaal voor ons aan de praat geholpen.Wat een

 

 

 

lawaai!!!
Na een lekkere rustpauze doorgereden over alweer prachtige bergwegen. Aangekomen in Flagstaff, onze eindbestemming van vandaag. Vanavond lekker eten in de stad en morgen naar de Grand Canyon.  Henry Haar". 

Vrijdag en zaterdag 20 en 21 juni

Om iedereen de nodige rust te geven zijn we vandaag om 930 uit San Simeon vertrokken. We vervolgden de weg langs de Pacific en zijn vandaar uit dwars door de Sierra Madre Mountains gereden. Wat mij blijft verbazen is de constante verandering van de natuur. Op weg naar palmdale gingen wij door een super grote vallei. An de weg stonden brievenbussen en ik dacht: waar zijn de huizen die erbij horen? Nou die lagen heel ver het land in. We werden ook nog overvallen door een kleine wervelwind maar alles is goedgegaan.
Aangekomen in Palmdale ging Rene, zoals een goede reisleider betaamd op internet checken hoe het met de temperaturen zit voor de volgende dag. En die zijn zo hoog, zo zijn ze sinds 1990 niet meer geweest!!

 

De volgende dag zouden we naar Parker gaan waarbij het 2de deel van de rit door de woestijn gaat. De temperatuur die verwacht werd was 49 graden!!!
We besloten de reis van die dag in te korten en het stuk door de woestijn de volgende dag te doen maar dan heel vroeg te vertrekken.
Savonds hebben we met zn allen bij de Japanner gegeten.

We zijn om 7 uur uit Palmdale vertrokken. Zolas afgesproken zullen we vandaag niet verder gaan dan Yucca Valley ivm de hitte.We hebben een mooie rit door de bergen en de Mojave Woestijn. Af en toe had je het gevoel dat je op een achtbaan of een hobbelige geit zit.
Om 1200 uur zijn we in Yucca Valley aangekomen en hebben we in een sportsbar naar het voetbal gekeken. Jammer, Nederland heeft verloren.

 

Na de wedstrijd heeft iedereen tijd voor zichzelf. We hebben lekker gezwommen. Om 1900 uur verzamelen we weer en dan zullen we ergens lekker gaan eten. Morgen vertrekken we om 600 uur om de desert over te steken naar Parker.

 

Woensdag en donderdag 18 en 19 juni

"Een vrije dag in San Francisco. De een maakte een bustour langs de highlights van de stad, de ander hing de tourist uit door langs de boulevard met zijn souvenirswinkeltjes te lopen.

 

 

Het weer was super en met een temperatuurtje van zo rond de 22 graden was het geweldig weer om San Francisco te verkennen.

Na een paar hellingproeven de stad uit richting de kust van Californie. Door het bos van Redwood met zijn enorm dikke bomen en kronkelweggetjes kwamen we wederom in een totaal ander landschap terecht. De bossen achter ons latend via een stukje highway de zoute zeelucht tegenmoet.

 

 

Langs hoge rotskliffen volgden we de kust van Californie richting het zuiden. Tegen het eind van de rit kregen we als verassing een kleine wandeling. Dit was zeker de moeite waard, want we kregen een groot aantal zeerobben/olifanten te zien die op 10 mtr te bewonderen waren.

Marc Voorn".

Maandag en dinsdag 16 en 17 juni

"Na gisterenavond het bruisende nachtleven van Bridgeport verkend te hebben, vertrekken we smorgens al vroeg richting Yosemity Park. Vlak voor de ingang bij Tioga Pass stoppen we voor een kop koffie en ontbijt. Als we later de pas doorrijden begint de temperatuur al te stijgen. Als we verder de bergen beklimmen wordt het steeds groener om ons heen en zien we de laatste restjes sneeuw smelten.

 

 

Onderweg worden er weer de nodige fotootjes geschoten. bij Olmsted Point worden we ineens belaagd door een groep Japanners die vooral onze Harleys erg interessant vinden. Vandaar uit beginnen we langzaam weer aan de afdaling door de inmense bossen. Bocht na bocht worden door onze Harleys bedwongen tot we opeens Yosemity valley binnen rijden. Hier bezoeken we de waterval en El Capitan. Hierna verlaten we het park voor een heerlijke lunch.Daarna vertekken we richting Sonora waar we overnachten. Het was weer een geweldige tocht.

Na het onbijt stappen we op de motor, 2 minuten later stappen we weer af want Sjaak zn motor wil niet starten. Blijkbaar is er iets mis met de electronica dus wordt de reservemotor van de trailer gehaald. met enige vertraging beginnen we aan de tocht richting San Francisco. Over smalle bochtige wegen rijden we door Mark Twain County de valley binnen. Hier verandert het landschap alweer en zien we ineens uitgestrekte weilanden, maisvelden en boomgaarden. Inmiddels is het tijd voor de lunch.Langs het water vinden we een leuk eettentje, Union point genoemd.

 

 

Het eten is prima en tot onze verbazing hangen er 2 ts's met Italie-Frankrijk en nederland-Roemenie erop. Als Oranje op 1-0 staat besluiten we de motor weer te starten, voetbal kijken kan altijd nog. Even later rijden we over een absurd brede weg richting Frisco. Dit is even iets anders dan de rustige wegen die we tot nu toe gehad hebben. Op de snelweg is het zo druk dat we de afslag missen richting Golden Gate Bridge. Via een ander brug rijden we de stad binnen. Eenmaal in de stad gaan we richting, je raad het al, de Golden Gate Bridge. Ophet uitkijkpunt maken we wat leuke foto's en daarna door naar het hotel. Vanavond gaan we San Francisco onveilig maken....Marco Groote".

Zaterdag en Zondag 14 en 15 juni

"Vrijdag om pakweg 12 uur weggevlogen en om 6 uur lokale tijd in Las Vegas. De stad valt als een warme deken van 35 graden over je heen.
Om 6 uur sochtends wordt je vanzelf weer wakker, het is spannend........om 8 uur met de taxi naar de Harley dealer om de motor op te halen. Ter plaatse een paar testrondjes met de bijna nieuwe aanwinst. Het zelfvertrouwen wordt wel wat op de proef gesteld, je voeten zitten wat raar naar voren maar ik kan je wel verraden dat na een half uur rijden door deze woestijnstad alles goed komt. Een heerlijke motor, die Road King.

We gaan op weg naar Death Valley, 70 mtr onder zeeniveau, een van de heetste punten op deze aarbol. Langzaam stijgt de temperatuur om uiteindelijk een climax van 44 graden te bereiken.. Je verdampt, dus regelmatig stops, veel drinken. Fantastische rotsformaties in diverse kleuren (van rood tot groenig) en echte woestijnzandheuvels. Zoutvelden ontbreken hier ook niet. Een ware belevenis om met dat soort temperaturen te motoren. Aan het eind van de middag rijden we weer langzaam omhoog en daalt de temperatuur gestaag. We overnachten in de buurt van Lone Pine in een familiair hotel. Rene heeft een BBQ geregeld voor deze avond. Heerlijk,maar iedereen was zo moe dat het vroeg naar bed is geworden.

 

 

De volgende dag was ik weer vroeg op omdat ik nog niet gewend was aan het tijdsverschil. We gaan vandaag uiteindelijk naar Lee Vining. 2 Speciale programmapunten: de oudste boom en Mono Lake. Om half 10 rijden we weg en worden we daarbij uitgezwaaid door moeders. Zij had ons die ochtend een heerlijk ontbijt gemaakt en was nog in haar nopjes van de complimenten die we haar maakten, good morning sunshine!!

Langs slingerende, dalende, stijgende weggetjes bereikten we naar een uurtje het visitor center, dat gebouwd was ivm met de 5000 jaar oude levende bomen. De rit erna toe was een prachtige motorrit.Omdat het echter nog 4 mijl lopen was naar de boom, hebben we genoegen genomen met een paar 4000 jaar oude bomen!!! We zaten wel op 3300 mtr hoogte, het plafond in deze tour zoals Rene het beschreef.Na een flinke pauze de afdaling ingezet. Ieder zijn eigen tempo, die van mij nog een tandje extra. Heerlijk en na een lunch in Bishop in het dal, op weg naar Mono Lake.

 

 

Het werd allengs groener, dieren kwamen terug, bloemen weer in overvloed. We waren aangeland in het decor van de Lions King en Banbi (die kort daarop overigens langs de weg lag). Wat een contrast met het woestijnlandschap. Een prachtig blauw meer verscheen aan de horizon in het hevellandschap, Mono Lake.

Oit moet het water veel hoger hebben gestaan, nu rezen zoutsculpturen uit het water omhoog. Een wonderlijk fenomeen. Na een bezichtiging van dit alles zijn we doorgereden naar het overnachtingsadres in Bridgeport in de bergen. Savonds koelt het flink af, een goede nachtrust dus. Morgen staat Yosemity op het programma. Ron Bonet".