Canada and yellowstone (13-07-2009).

Zondag en maandag, 26 en 27 juli

Zondag reden we van Kamloops naar Vancouver. Het wordt misschien een eentonig verhaal maar er was weer geen wolkje aan de lucht.  En weer hadden we een super bergrit.

Gelukkig kwamen we op tijd in Vancouver aan zodat we nog een beetje de tijd hadden om de stad te verkennen. Savonds lekker gegeten bij de Italiaan en de dag was weer super.

 

 

 

Maandag was alweer de laatste rijdag. Over de snelweg naar de grens, daar een uurtje wachten en dan door naar Seatttle. Natuurlijk maakten we even een laatste stop bij de Starbucks voor een goeie bak koffie.

En dat was het dan. De motoren rollen terug tegen het stoepje van de Harley Dealer en dan is de laatste meter afgelegd............sniffff.

Maar zonder een krasje, deukje of wat dan ook en ook de verhuurder is blij dat hij de motoren weer terugkrijgt zoals hij die heeft afgegeven.

 

 

 

Savonds hadden we een afscheidsdiner in Seattle. Het was een super tour

Voor alle deenemers: namens Manuela en mij, hartstikke bedankt dat jullie ons de vrijheid gegeven hebben om er een tour van te maken zoals wij die voor ogen hadden. Bedankt ook voor de gezelligheid en natuurlijk het veilge rijden waardoor we relaxed een dikke 5000 km !!! konden afleggen.

Vrijdag en zaterdag, 24 en 25 juli

Het kan hier maar niet op met het mooie weer. En dan staat er ook nog zoiets op het programma als de Icefields Parkway van Banff naar Valemount.. We vertekken vroeg maar in tegenstelling tot vorig jaar komen we helaas geen beren tegen.

Dan maar door naar Lake Louise, men zegt het meest romantische meer ter wereld, en inderdaad, er worden de meest halsbrekende toeren uitgehaald om dit zo mooi mogelijk op de foto te zetten.

 

 

 

Verder gaat de tocht langs de Columbia Icefields en vandaar uit door richting Valemount, onze overnachtingsplaats. Savonds lekker een biertje en een pizza bij het hotel en zo eindigt een perfecte dag. De volgende dag rijden we naar Kamloops, een supergave rijdag ddor de Canadese Rockies en gelukkig voor Ab zijn we op tijd bij de dealer zodat hij zijn felbegeerde Harley-shirt kan scoren.

 

 

 

Samenvattend blijft het dus lekker lopen hier en ondanks het feit dat we in Canada zitten zijn de temperaturen hier erg hoog maar daar klaagt niemand over dus cu ......tomorrow

Woensdag en donderdag, 22 en 23 juli

We zitten nu echt in het noorden van de US, in de staat Montana. Hier wordt het ook wel Big Sky genoemd en niet zonder reden, je kijkt mijlenver over de heuvels en de aarde lijkt hier gewoon een stukje groter.

 

 

 

Na een koffiestop en een lunch in Browning gaan we op weg in het Glacier National Park. We rijden op eigen gelegenheid door het park heen en verzamelen weer op het einde van de pas. Natuurlijk eten we samen effe een ijsje en gaan dan weer verder op weg richting Kalispell waar we savonds een heerlijk diner hebben in dit authentieke stadje.

 

 

 

Donderdag is het dan eindelijk zover. We rijden vandaag Canada in. Lekker een bakje doen in het plaatsje Eureka en dan de grens over. Binnen 5 minuten staan we aan de andere kant en bevinden we ons tussen de Canadezen.

 

 

 

Na een tankstop met veel hilariteit gaat de tocht verder en via een lange weg door het dal bereiken we de ingan van het park richting banff. 

 

 

 

Ook hier weer prachtige vergezichten en rond de klok van 6en bereiken we het hotel, midden in het centrum van Banff. Tot nu toe is het weer werkelijk fantastisch geweest, maar savonds trekken de onweerswolken samen boven Banff.

 

 

 

Hopelijk is het morgen weer droog want dan staat de koninginnerit van de tour op het programma, de Glacier Highway tussen Banff en Jasper dus cu..... tomorrow.

 

 

 

 

Maandag en dinsdag, 20 en 21 juli

Na ja, over de rustdag kunnen we kort zijn. Onze deenemers verkenden lekker op hun gemak Red Lodge en reden een stukje door de omgeving. Smiddag gezellig bij elkaar komen bij de bus en een biertje nemen. Al met al erg relaxed.

Gisteren vertrokken we uit Red Lodge voor wat sommigen vonden, de mooiste rijdag. Na een uurtje door de heuvels te rijden, kwamen we aan in Columbus. Daar namen we het ontbijt. Het was zoveel dat we voor deze ene keer maar besloten om de lunch over te slaan.

 

 

 

Onderweg genoten we van het schitterende  landschap. Natuurlijk stopten we evn bij het standbeeld van een trapper die rond 1800 samen met Lewis en Clark het wilde westen verkende. 

 

 

 

Natuurlijk moest onze Ab een t-shirtje scoren bij de Harley Dealer van Great Falls. Savonds gingen we met zn allen eten bij Applebees en zat deze dag er weer op.

Morgen staat onder anderen het Glacier Park op het programma dus cu.......tomorrow

Zaterdag en zondag, 18 en 19 juli

Soms zit alles mee, en dit waren dagen die dat aspect in zich hadden. we vertrokken zaterdag vanuit Idaho Falls en reden via Jackson Pass jackson binnen, het portaal naar Grand Teton en Yellowstone Park.

 

 

 

Het weer was fantastisch, foto´s liegen niet, en na een zelfgemaakte lunch met werelds uitzicht over de Grand Tetons reden we Yellowstone in.

 

 

 

We waren goed en wel in het park toen er een volwassen zwarte beer de weg overstak!!

Jammer genoeg was er niet genoeg tijd om een foto te maken maar dan moeten jullie me maar op het woord geloven. Door het prachtige park reden we verder richting de eindbestemming van vandaag, West yellowstone.

De mededeling dat we de volgernde dag om 05.30 zouden vertrekken werd met gemengde gevoelens ontvangen maar het bleek de moeite waard.

Een half uur voordat de zon opging vertrokken we en zagen in het park al gelijk een grote kudde elanden. Bij de geiders aangekomen hadden we de mazzel dat deze ging spuiten op het moment dat we er net waren.

 

 

 

Via Old faithful, die we wel 2 keer zagen spuiten!!, ging de tocht oostwaarts richting de bizonvelden. na een tijdje zagen we er een en daarna wel honderden, over de weg en natuurlijk ook in de weilanden. Er waren ook veel jonge dieren dus het was een fantastisch schouwspel.

 

 

 

Na de lunch net buiten het park in Cooke City wachtte ons nog Beartooth Pass, over meer dan 3400 meter!!

 

 

 

Moe maar voldaan kwamen we in Red Lodge aan, en gaan morgen genieten van onze rustdag dus cu.......the day after tomorrow.............

Vrijdag 17 juli

We zijn nu echt onderweg.  We vertrekken uit een stadje genaamd Boise, spreek uit bojsie...... Via een stuwmeer rijden we gelijk de bergen in. En het wordt kouder. Dus even stoppen en even een extra jasje aan. De bergen hier heten de Sawteeth mountains vanwege de gekartelde randen van de bergen. fantastische bergriviertjes en een schitterende bergweg zijn ons deel.

 

 

 

Na de lunch, een lekkere wrap of de onvermijdelijke hamburger, rijden we richting Idaho Falls. Uiteraard maken we een stopje aan de Crater of the Moon. hier heeft de natuur vreselijk huisgehouden en ligt er overal lava.

 

 

 

Morgen richting Yellowstone Park dus cu..........tomorrow

Woensdag en donderdag, 15 en 16 juli

Nou, allereerst hebben we wat betreft het weer niets te klagen. We zien geen wolkje aan de lucht en soms is het zelfs heet.

 

 

 

Het mooie aan deze streek, de staat Oregon en Idaho, zijn de leuke dorpjes waar de koffie altijd goed is en de mensen vriendelijk.

 

 

 

Terwijl woensdag een soort van overgangsetappe te noemen is zijn we donderdag echt de bergen in getrokken. Prachtige bergmeren, bergrivieren en fantastische uitzichten zijn ons deel. Het hoogtepunt is zeker het uitzicht over Hells Canyon, waarbij de mensen die er in de buurt leven zeggen dat hij dieper is dan de Grand Canyon.........

 

 

 

Morgen hebben we weer een super bergrit op het programma staan en smiddags zien we heuse lavavelden dus cu.......tomorrow

Dinsdag 14 juli

Vandaag was dan de eerste echte rijdag van onze Canada en Yellowstone tour. Smorgens stonden we bij de Harley Dealer en stonden om klokslag 9 uur onze motoren buiten klaar. het papierwerk hadden we de dag van te voren al afgehandeld dus konden we na een kleine 3 kwartier al vertrekken.

 

 

 

Het was bewokt toen we vertrokken en zelfs fris maar de voorspellingen voor de dag waren goed. En dat was maar goed ook want vandag stond Mount Rainier op het programma, een joekel van een vulkaan die je al vanaf Seattle kunt zien liggen.

 

 

 

net voordat we het park in reden begon het helemaal op te klaren en jawel hoor, na een half uurtje zagen we zelfs geen wolkje meer aan de lucht, yesssss!!!!

We reden door bossen en langs meertjes en de vergelijking met Tioga Pass bij Yosemity Park kwam vaak in ons op. Later in de middag deden we een late lunch en rond 6en kwamen we aan in Yakima, ons eindstation van vandaag.

 

 

 

Morgen rijden we Oregon in, richting la Grande, dus cu......tomorrow.

 

Donderdag, vrijdag en zaterdag, 9,10 en 11 juli

Ronald zei, je moet het maar leuk vinden. Onze van en trailer moest van Las vegas naar Seattle gebracht worden. Aangezien ik de tourleader voor deze rit ben, vertrok ik afgelopen donderdag naar Las vegas.

Vrijdag en zaterdag was ik onderweg om het spul naar Washington State te vervoeren. Wat een pracht rit!!

Eerst reed ik noord dwars door Nevada heen.  Hete woestijnen en bergen bepaalden het landschap. Na zo´n 450 mijl doemde Wendover op, een klein stadje aan de voet van de fantastische zoutvlakten van Utah. Natuurlijk moesten de van en trailer, en ook ik, vereeuwigd worden aan de rand van Bonneville, waar menig snelheidsrecord verbeterd is.

 

 

 

Helaas was het zout te nat, zo vertelde men mij, dus trok ik verder en overnachtte ik in Twin falls, Idaho. ik had de eerste 650 mijl erop zitten.

Nadat onze accountant meende me te moeten bellen, het was daar ongeveer 5 uur in de ochtend, met de mededeling dat mijn paspoort verlopen is (ik heb allang een nieuwe), vertrok ik maar weer.

Met een latte (koffie verkeerd) en een extra shot ( een extra espresso in de beker), vertrok ik om 6 uur weer richting Seattle. Ik had besloten om via Mount Rainier te rijden. Het weer was super en boven op de pas was een waanzinnig mooi uitzicht mijn deel.

Ook hier moest natuurlijk een kiekje gemaakt worden en warempel, er stond weer een motorrijder die bereid was om een foto van mij met op de achtergrond de vulkaan te maken. Tja Ronald, ik sta er alweer op, je fotoshopt het er maar vanaf............gniffel.

 

 

 

Ik zit nu voor de hotelkamer in Seattle dit te typen, moe maar voldaan. Vanaf dinsdag start het verslag van de tour. veel plezier en cu..........tuesday.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

t